خواب دیده ام....

   نیستی و من ،می شوم کبود       مثل یک غروب ،مثل                 

 می شناسی ام؟باز هم منم       من همان که ماند، من همان که بود

 می شناسی ام؟زخمی توام       ناز  شصت  تو ، هر چه  بو د  بو د

 خسته از سفر ، پای  تاولی         هیچ  کس  دلش ، مثل  من نبود

 گریه های من ، شانه های تو         دستها ی  ما  مثل  تار  و    پود...

 می روی سفر ،ها ! کمی بمان       دیر  آمدی...، می روی  چه زود

 می روی سفر ، می روم ز  یاد        می روم ز یاد...، می روم چو رود

 می رسم به تو ،خواب دیده ام          خواب دیده ام ، دست من  نبود

جاده مانده است  در نگاه من           رفته ای و من، می شوم کبود...

زندگی و مرگ

 

مرگ از زندگی پرسید:چه چیز تو را شیرین و مرا تلخ میکند؟

زندگی پاسخ داد:حقیقتی که در توست و دروغی که در من است.