چقدر سخته

چقدر سخته تو چشای کسی که تمام عشق و ازت دزدیده و بجاش یه

زخم همیشگی رو بهت هدیه داده زل بزنی و به جای اینکه لبریز کینه و

نفرت شی حس کنی هنوزم دوسش داری ....چقدر سخته دلت بخواد

دوباره سرت و به دیواری تکیه بدی که یه بار زیر اوار غرورش همه ی

وجودت له شده .... چقدر سخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی

ولی وقتی دیدیش هیچی جز سلام نتونی بگی.... چقدر سخته وقتی پشتت

بهش دونه های اشک گونه هات و خیس کنه اما مجبور باشی بخندی

تا نفهمه هنوز دوسش داری....چقدر سخته گل ارزو هاتو توی باغ دیگه ببینی

وهزار بار تو خودت بشکنی و اروم زیر لب بگی گل من باغچه ی نو مبارک

شعری از نسیم

 

روزگاريست همه عرض بدن ميخواهند

 

همه از دوست فقط چشم و دهن میخواهند

 

آنچه دیدند به مقیاس نظر میسنجند

 

عشق ها را همه با دور کمر میسنجند

 

بی مقدمه

خداوندا

 خداوندا؛

آرامشی عطا فرما تابپذریم انچه را که نمی توانم تغییر دهم...

 

شهامتی که تغییر بدم انچه را میتوانم ....

 

 

ودانشی که تفاوت این دو را بدانم....

 

«امین»